هلا سرباز اي گمنام، اي گمنام نام آور
مبارك باد ايامت كه كردي عشق را باور

.......................................

بچه محله امام رضا
(به‌زبان طرقبه‌اي بخوانيد)

قاسم رفيعا - طرقبه‌

مو ره ببين كه شر و باصفايم‌
بچه محله امام رضايم‌
زلزله‌يم حادثه‌يم بلايم‌
بچه محله امام رضايم‌
هر روز جمعه دلمه مبندم‌
به پنجله طلا و ور مگردم‌
كار و بارم رديفه با خدايم‌
بچه محله امام رضايم‌

.......................................

شعري درباره كليپ اين عمار

محمد علي مهران فر در آخرين پست وبلاگ خود «بداهه»، در واکنش به انتشار کليپي از سخنان مقام معظم رهبري با عنوان «اين عمار»، سروده جديد خود را پيرامون اين موضوع منتشر کرده و مي نويسد:

ديگر از اين همه نيرنگ به تنگ آمــده است
با علي لشکر شبرنگ به جنگ آمـده است

هان ببينيد چه دندان به غضب مي سـايند
کـه به پيکـار «علـي» شيـر عـرب مـي آينـد

فـاش پيـداست کـه از غيـظ برافـروختـه اند
و چه کيـن ها که در انبان دل اندوخته اند *

.........................................

صبا به تهنيت پير مي‌فروش آمد
كه موسم طرب و عيش و ناز و نوش آمد
هوا مسيح نفس گشت و باد نافه گشاي
درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد
تنور لاله چنان برفروخت باد بهار

..............................................

ای تمام آرزویم

غم تو شد آبرویم

آقا  درد دل زیاده

از کجا برات بگویم

تویی اوج مهربونی

ای همای آسمونی

من به دنبال تو هستم

که شاید بدی نشونی

.........................................

اتل متل جدايي

جانباز شيميايي

قشنگ تر از ماه و مهر

استاد خوبم سپهر

رفتي و با رفتنت

جا مونده اين پيرهنت

پيرهن خاكي تو

نشون پاكي تو

..............................................

چند وقتی بود که کلیه‌هایش را از دست داده بود. در سى.سى.یو بیمارستان سینا بستری شده بود. با همان حال مریضش هرجا دعوتش می‌کردند می‌رفت و برای گرمی محفل شهدا شعر می‌خواند. شعرهایی که خودش معتقد بود سراینده‌های اصلی‌اش خود شهدا و رزمندگان هستند و او فقط آنها را ویراستاری کرده.

*

یه روز با مادر و دو تا فامیل‌هایش نگران جلوی بخش اى.سى.یو ایستاده بودیم. جوانی آمد جلو، گفت: «آقا شما با آقای سپهر فامیل هستید؟» گفتم: «فامیل که نه، دوست هستم.» گفت: «این آقای سپهر عجب آدم باحالیه.»

گفتم: «چطور مگه؟»

گفت: من دیشب خیلی نگران و ناراحت نشسته بودم، آقای سپهر مرا صدا زد و گفت: «چرا اینقدر ناراحتى؟» گفتم: مریضم بدحاله، نگران حال مریضم هستم. گفت: «اگر یک کاری بگویم انجام می‌دهی تا حال مریضت خوب شود؟» گفتم: «چرا انجام نمی‌دهم؟» گفت:

..........................................

اتل متل انقلاب

يه قصه خوب و ناب

يه مرد آسموني

با لشگر ايروني

رفتن به جنگ ديوا

با پيرا و جوونا

شاخ ديو و شكستن

دست و پاهاشو بستن

.............................................

پيش چشمم تو را سر بريدند
دست‌هايم ولي بي‌رمق بود
بر زبانم در آن لحظه جاري
«قل اعوذ برب الفلق» بود
* * *

..............................................

اتل متل يه قصه

از غربت يه دايي

جانباز هشت سال جنگ

موجي و شيميايي

خسته و دل شكسته

هميشه سرفه مي كرد

ميخنديد اما آروم

به خود مي پيچيد از درد

....................................